וַיֹּֽאמְרוּ֙ דָּ֣ם זֶ֔ה הָחֳרֵ֤ב נֶֽחֶרְבוּ֙ הַמְּלָכִ֔ים וַיַּכּ֖וּ אִ֣ישׁ אֶת־רֵעֵ֑הוּ וְעַתָּ֥ה לַשָּׁלָ֖ל מוֹאָֽב׃
האָבן זײ געזאָגט: בלוט איז דאָס; צעקריגן האָבן זיך צעקריגט די מלכים, און זײ האָבן געשלאָגן אײנער דעם אַנדערן. און אַצונד, צום רױב, מואָבֿ!
Ibn Ezra
חרב יחרבו They will be slain. This verb is derived from חרב sword; comp. החרב נחרבו they are surely slain. (2 Kgs. 3:23). Some explain it they shall be utterly wasted, and compare it with חרבן destruction. I prefer the first explanation.